تبليغاتX
خودكار كم رنگ

خودكار كم رنگ

تيوري شعر

نگر به لاله و طبع بهار رنگ پذير

 

يكي برنگ عقيق و دگر ببوي عبير

 

چو جعد زلف بتان شاخهاي بيد و خويد

 

يكي همه زره است و دگر همه زنجير

 

درخت و دشت مگر خواستند خلعت ز ابر

 

يكي طويله گوهر دگر بساط حرير

 

بخار تيره و از ابر دشت مينا رنگ

 

يكي بسان غبار و دگر بسان غدير

 

ز رنگ و بوي گيا و زمين تو گويي هست

 

يكي ز حله بساط و دگر ز مشك خمير

 

هوا و راغ تو گويي دو عالمند بزرگ

 

يكي پر از حركات و دگر پر از تصوير

 

هوا ز عكس سما تيره و زمين گلگون

 

يكي چو خامه ماني يكي بت كشمير

 

بدشت سنبل و مينا سپه كشيد و نشست

 

يكي بمعدن برف و دگر بجاي زرير

 

نگارهاي بهاري چو شعر هاي بديع

 

يكي است پر ز موشح دگر پر از تشجير

 

ز چيزها بدو چيزست رنگ و بوي بهار

 

يكي بباد صبا و دگر بابر مطير

 

ديوان عنصري بلخي صفحه 35 (در مدح سلطان محمود)

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387ساعت 16:0  توسط خودكار كم رنگ  | 

از اين پست به تدريج قصد دارم وصف بهار را از زبان عنصري بياورم، هر چند در

 

ديوان عنصري قصيده اي كه به طور اختصاصي در وصف بهار باشد نيست و تمام

 

قصيده ها در وصف سلطان ها و مقام هاي عصرش سروده شده است. لذا از

 

بين قصيده هاي مزبور بيت هايي كه در وصف بهار بود را جدا نمودم تا به عنوان

 

شاهد مطلب جهت بررسي در اين جا بياورم منبع بنده در آوردن اين بيت هاي

 

مربوط به عنصري آدرس ذيل مي باشد:

 

نام كتاب: ديوان عنصري بلخي

 

تصحيح و مقدمه: دكتر سيد محمد دبير سياقي

 

چاپ دوم: بهار 1363

 

ناشر : كتابخانه سناني

 

چون كار خويش را بدون اشتباه نمي دانم لذا دوست هاي ارجمند هر كجا در

 

بيت هاي آورده شده اشتباه ملاحظه فرمودند يا بيت هايي در وصف بهار از

 

عنصري موجود است و بنده در اين پست و پست هاي آينده نياوردم تذكر دهند

 

بسيار سپاس گزار مي شوم.

 

وصف بهار در قصيده هاي عنصري(1)

 

باد نوروزي همي در بوستان بتگر شود

 

تا ز صنعش هر درختي لعبتي ديگر شود

 

باغ همچون كلبه بزّاز پر ديبا شود

 

باد همچون طبله عطار پر عنبر شود

 

سوسنش سيم سپيد از باغ بردارد همي

 

باز همچون عارض خوبان زمين اخضر شود

 

روي بند هر زميني حلّه چيني شود

 

گوشوار هر درختي رشته گوهر شود

 

چون حجابي لعبتان خورشيد را بيني ز ناز

 

گه برون آيد زميغ و گه بميغ اندر شود

 

دفتر نوروز بندد بوستان كردار شب

 

تا كواكب نقطه اوراق آن دفتر شود

 

افسر سيمين فرو گيرد ز سر كوه بلند

 

باز مينا چشم و ديبا روي و مشكين سر شود

 

روز هر روزي بيفزايد چو قد شهريار

 

شب چو عمر دشمنان او همي كمتر شود

 

ديوان عنصري بلخي صفحه ۲۴ (در مدح يمين الدوله محمود غزنوي)

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 9:0  توسط خودكار كم رنگ  |