تبليغاتX
خودكار كم رنگ

خودكار كم رنگ

تيوري شعر

دوست هاي ارجمند!

 

اين آخرين قسمت است كه به ذكر قصيده از عنصري بلخي در وصف بهار

 

مي نمايم يعني قصيده ديگري از ايشان در وصف بهار نيافتم اگر دوستي

 

سراغ دارد راهنمايي نمايد بسيار سپاس گزار خواهم شد.

 

طبع او طبع بهار آمد كه دايم همچو او

 

گلبراست و گل نگار و گل كش و گل پرور است

 

گر همي گل پرورد طبع بهاران كار اوست

 

طبع او گل پرورد زيرا كه گل را مادر است

 

چون بهار آيد ز طبع او دمد ني ريح گل

 

اين بهار از گل دميده ست اين از آن نيكوتر است

 

ديوان عنصري بلخي صفحه 15

 

چه فايده ست ز نقش بهار و پيكر او

 

كه از هواش جمالست و از بخار نوا

 

اگر هواش بدين روزگار تازه كند

 

بروزگار خزان هم هوا كندش هبا

 

بهار نعت خداوند  خسرو عجم است

 

كه بوستان شد ازو طبع و خاطر شعرا

 

بهار معني رنگ و بهار حكمت بوي

 

بهار عقل ثبات و بهار كوه بقا

 

ديوان عنصري بلخي صفحه 1 (در مدح يمين الدوله سلطان محمود)

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 6:0  توسط خودكار كم رنگ  | 

بخار دريا بر اورمزد و فروردين

 

همي فرو گسلد رشته هاي درّ ثمين

 

ز آب پاك دهان پر ستاره دارد ابر

 

ز باد پاك شكم پر ستاره دارد طين

 

بمشكرنگ لباس اندرون شدست هوا

 

بلعل رنگ پرند اندرون شدست زمين

 

..............................................

 

كه گل ستاند از گلستان مشك آگين

 

هواي روشن اگر عرض كرد لشكر زنگ

 

زمين تيره كند نيز عرض لشكر چين

 

عجب نگار گرست ابر و باد ديبا باف

 

بدشت و بيشه نمودست كارسان رنگين

 

بباغ روده گذر دست باف باد ببوي

 

بدشت ساده نگر دستبرد ابر ببين

 

بهار، دو است: يكي طبعي و دگر عقلي

 

يكي شمامه و ديگر بودش ماني چين

 

بهار طبعي صنع خداي عز و جل

 

بهار عقلي مدح خدايگان زمين

 

ديوان عنصري بلخي صفحه 226 و 227 (در صفت بهار و مدح سلطان محمود)

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387ساعت 10:0  توسط خودكار كم رنگ  | 

نوروز فراز آمد و عيدش باثر بر

 

نز يكدگر و هر دو زده يك بدگر بر

 

نوروز جهان پرور مانده ز دهاقين

 

دهقان جهان ديده ش پرورده ببر بر

 

آن زيور شاهانه كه خورشيد برو بست

 

آورد و همي خواهد بستن بشجر بر

 

بر گوهر او ابر مگر عاشق گشتست

 

كز ديده همي قطره چكاند بگهر بر

 

گوئي مگر از چشمه خضرست چو بيني

 

آبي كه بود مانده شبانه بخضر بر

 

از لاله چو بيجاده ست آهو به بيابان

 

نخجير چو پيروزه ز سبزه بكمر بر

 

با يار يكي سوي شمر شو چو وزد باد

 

بشمر شكن زلف بتانرا بشمر بر

 

گر خاك همي خندد زير قدم ابر

 

چون ابر همي زار بگريد بزبر بر

 

پر صورت و نقش است همه روي زمين پاك

 

فتنه است مگر ابر برين نقش و صور بر

 

ديوان عنصري بلخي صفحه 150 و 151 (در مدح ابو المظفر نصر بن ناصر الدين)

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم اردیبهشت 1387ساعت 9:0  توسط خودكار كم رنگ  |