نوروز فراز آمد و عيدش باثر بر
نز يكدگر و هر دو زده يك بدگر بر
نوروز جهان پرور مانده ز دهاقين
دهقان جهان ديده ش پرورده ببر بر
آن زيور شاهانه كه خورشيد برو بست
آورد و همي خواهد بستن بشجر بر
بر گوهر او ابر مگر عاشق گشتست
كز ديده همي قطره چكاند بگهر بر
گوئي مگر از چشمه خضرست چو بيني
آبي كه بود مانده شبانه بخضر بر
از لاله چو بيجاده ست آهو به بيابان
نخجير چو پيروزه ز سبزه بكمر بر
با يار يكي سوي شمر شو چو وزد باد
بشمر شكن زلف بتانرا بشمر بر
گر خاك همي خندد زير قدم ابر
چون ابر همي زار بگريد بزبر بر
پر صورت و نقش است همه روي زمين پاك
فتنه است مگر ابر برين نقش و صور بر
ديوان عنصري بلخي صفحه 150 و 151 (در مدح ابو المظفر نصر بن ناصر الدين)
+ نوشته شده در دوشنبه نهم اردیبهشت 1387ساعت 9:0 توسط خودكار كم رنگ
|
